Vanochtend konden we uitslapen want we hadden niks op de planning staan, op het rijden naar het nieuwe adres na. Het lukte ook echt perfect! Ik was natuurlijk om zeven uur klaar wakker nadat er een trein met veel herrie en getoeter langs kwam denderen. Om de tijd vol te maken tot we wat zouden gaan doen, besloot ik om mijn switch erbij te pakken en de laatste torens te zoeken in Zelda. Toen iedereen klaar was met wakker worden en opfrissen, gingen we langs de safeway voor een lekker ontbijt om vervolgens te vertrekken naar Whittier.
Ik had in de auto mijn muziek aangezet en omdat we door een gebied reden waar we al eens eerder gereden hadden, besloot ik om even mijn ogen te sluiten. Een behoorlijk aantal minuten later schrok ik wakker omdat de auto vertraagde, we waren ergens gestopt voor een wandeling, bij een visitors center wat me ontzettend bekend voorkwam. 'Heh,' zei ik verbaasd en nog versufd van de slaap, 'wat doen we hier nou weer?' M'n pa keek om, 'we gaan hier in de buurt een wandeling doen.' Op deze plek waren we de eerste dag ook, toen de gletsjer in de verte achter de mist verscholen lag. Vandaag was de gletsjer wel te zien, en het was ook meteen een stuk drukker bij het VC dan een aantal dagen geleden. Mams bleef hier op een bankje zitten om van de zon te genieten en wij reden door naar het beginpunt van de wandeling.
We begonnen aan onze wandeling en kwamen al snel bij het einde van het officiële pad. De gletsjer was nog redelijk ver weg en aangezien andere mensen allemaal over de ijsberg voor ons aan het lopen waren, besloten wij dit ook maar gewoon te doen. En daar sta je dan, midden op een ijsberg, in de (niet zo erge) verte te turen naar een gletsjer, wanneer je broekzak opeens begint te trillen. Een sms van T-mobile over mijn nieuwe voordeel elke maand vanwege T-mobile samen. Eeuhm, oké. Dankje...
Nog geen 50 meter terug, waar het oorspronkelijke pad eindigde en het prachtige uitzicht begon, was er geen bereik te bekennen. Toch bijzonder, ik snap nog steeds helemaal niks van de providers en het bereik hier in Alaska. Op de gekste plekken ergens in the middle of nowhere heb je opeens iemand zijn onbeveiligde WiFi die je kan meepikken of krijg je dus opeens smsjes binnen van T-mobile of vrienden, maar onderweg van plaats naar plaats... alle WiFi beveiligd en verder helemaal niks!
Ik maakte wat foto's, stopte mobiel en camera weer in de tas en genoot. Mijn muziek zacht op de achtergrond, de koude wind door mijn haren en prachtige natuur waar ik ook keek. Mijn vader en broertje waren wat verder gelopen, een rotsige heuvel over, maar ik met mijn hoogtevrees en zonder wandelschoenen besloot om dat maar even te laten voor wat het was. Dit was al mooi genoeg. Zo mooi!
Terwijl ik echter weer bij het officiële uitzichtpunt stond te wachten op de terugkeer van paps en Max, werd ik helemaal opgegeten door de muggen. Ik denk dat ik er wel een aardig aantal jeukende bultjes bij heb nu... iets minder mooi. Toen ze er echter weer waren, wandelden we met een flink tempo terug naar de auto, terug naar mams, en vertrokken we met zijn vieren naar Whittier. Waar we in een prachtig hotel zitten met een uitzicht waar je u tegen zegt. Goed geregeld mams!
Om de tijd te doden tot het avondeten, het was half drie en we zouden om zes uur pas wat gaan eten, besloot ik om te onderzoeken of ik de laatste aflevering van Game of Thrones kon terugkijken op mijn mobiel. Ik startte de Horizon Go app en zag hem al voor me klaar staan, yeey! Ik klikte de video aan en op mijn scherm verscheen de volgende melding: 'deze video is alleen beschikbaar in Nederland'
Shoot! Dacht ik even, maar al gauw veranderde die gedachte. 'Waaaait, I've got an app for that! 😏'
Ik opende Hola, en via Hola opende ik Horizon Go 'in Nederland' en toen ik opnieuw de video aan klikte begon het welbekende deuntje van een prachtig intro. Stiekem wel een beetje trots op deze prestatie genoot ik extra veel van deze vette aflevering.
Daarna gingen we in het hotel zelf eten, en wat was dat heerlijk! Ik zou er nog verder in detail op in kunnen gaan, maar vandaag laat ik de foto's voor zichzelf spreken.
Nu zitten we weer op de kamer, het is hier inmiddels acht uur, en Max en ik gaan samen de eerste drie afleveringen Rick & Morty kijken terwijl mams druk bezig is met foto's, video's en de blog en paps die zit lekker te lezen. Het was weer een prima dag zo!
PS
- toen we vanochtend in de oh zo gezellige safeway zagen te ontbijten zag mams in de stelling naast ons opeens allemaal pakken met Latex handschoenen. 'Kijk, jij kan aan de slag als je wilt!' Dit is denk ik de eerste keer in de vakantie dat ik überhaupt aan mijn werk gedacht heb, en hopelijk ook de laatste keer 😝
- ze hebben bij de safeway dus bekerhouders in het winkelwagentje, dit had ik echt nog nooit eerder gezien!
Note(s) to self
- paracetamol niet te snel achter elkaar innemen...
Lifegoal(s)
-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten