Raccoon on the run

Vannacht was niet de beste nacht van de vakantie. De kamer was benauwd, ik lag wakker van pratende mensen onder ons raam en later leek het alsof ik in een film beland was door de geluiden die de kamer in kwamen. Het leek zelfs alsof ik stukken herkende, en toen ik uiteindelijk hoorde 'I'm not a freaking raccoon!' wist ik het zeker. 'Rocket, is that you?'
Ik stapte op het raam af en daar in verte, op het meer, dreef een gigantisch cruiseschip. Dit cruiseschip had een open air on top deck movie night. De film? Guardians of the Galaxy 2. Hoe wist ik zeker dat het deel twee was en niet deel één? Omdat ik het achtergrondnummer ook herkende vanuit mijn Guardians of the Galaxy Mixtape 1&2 playlist: Wham Bam Shang-A-Lang. Naast Fox on the Run is dit één van mijn meest gedraaide nummers van deze afspeellijst! Waar het niet dat die mensen onder het raam zo erg luidruchtig aan het praten waren, dan was ik op dat moment heerlijk in slaap gevallen met de geluiden en nummers van deze film!

Na een lange ochtend met een rustige start gingen we eindelijk op pad. We ontbeten wederom bij een Safeway/Starbucks combinatie en gingen toen op doortocht. Eerst een korte stop bij een kerk en daarna door naar wat later het hoogtepunt van de vakantie bleek te zijn tot nu toe.

Er zijn een aantal bezienswaardigheden waar mijn ouders altijd wel in een vakantie terecht weten te komen en waar ik altijd een soort van de kriebels van krijg. Een begraafplaats staat hierbij op nummer één. Toen we dus vandaag opnieuw bij een Russisch Orthodox kerkje terecht kwamen en daarachter gelegen allemaal 'Spirit Houses' te zien waren, vormde de kippenvel zich al op mijn armen. Ik ging voorop met de gedachte, zo snel mogelijk lopen en dan kan ik ook zo snel mogelijk weer weg, de rest... die volgt wel. Wanneer ik echter een eindje verder omkeek en er niemand meer achter mij stond, kwam daar weer dat kriebelige gevoel in mijn buik. 'Ik moet door, ik moet hier weg'
Hoe bijzonder het er ook uit zag, ik blijf het altijd creepy vinden, en ook nooit zo heel respectvol ofzo, om ergens over een begraafplaats te wandelen en daar dan foto's van te maken want heee ik heb vijf dollar betaald om deze 'toeristische attractie' te zien. Ik heb wel wat foto's, voor jullie, voor de blog, maar zodra deze geüpload staan, gaan ze ook snel weer van mijn telefoon af. Brrr... kippenvel overal.

Daarna kwamen we aan bij de River Lodge, waarvandaan we zouden vertrekken met de helikopter door bergen en over gletsjers om uiteindelijk zelf op één te mogen lopen. We zouden met twee vreemden de helikopter in gaan en aangezien wij ruim optijd waren, werd er tegen ons gezegd om eerst nog wat te gaan lunchen zodat we op de anderen konden wachten. We gingen zitten, dronken even wat, kregen de kaart en bestelden onze lunch. 'It'll take about 20 minutes,' werd er tegen mams en Max gezegd. 'Is that okay?' Terwijl Max ja knikte, ging er door het hoofd van mams en mij precies dezelfde gedachte: zodra het eten klaar is, of eigenlijk net nog iets ervoor, komen de andere twee en kunnen we weg. En jawel, we zaten zo'n 15 minuten te wachten en er kwam een nieuwe auto aanrijden. Tot onze verbazing stapte er echter drie man uit, ik gok opa, paps en zoon. We zijn safe, we kunnen nog rustig lunchen, dacht ik...
Naast ons verscheen echter uit het niets de man van de balie, de andere gasten waren gearriveerd maar waren opeens met drie in plaats van twee, dus we konden nu meteen weg en zij zouden een vlucht later nemen. 'Maar onze lunch komt er nog zo aan...' zei vaderlief. Je zag de man van de balie balen, 'well, isn't that just always how it goes, hmm, now what...'. Shit! Dacht vaderlief toen, 'w-w-we can maybe cancel our food?!' De balieman ging het regelen en ondertussen had paps al een doemscenario bedacht, 'straks zitten wij hier nog te lunchen en gaan die anderen voor ons?!' De paniek sloeg toe en de man kwam maar niet terug. Op een gegeven moment kwam één van de medepassagiers naar ons toe, paps en ik hadden net onze lunch gekregen en zaten er van te genieten toen hij ons allemaal vragen ging stellen. Als hij geen vragen meer wist dan ging hij ergens op een afstand naar ons staan kijken. Ik houd van eten, neem er graag de tijd voor en geniet. Dit, dit is iets waar ik heel slecht tegen kan. Zo'n man die je dan gaat aankijken met een blik van 'eet door, je houdt ons op.' Het erge is dat ik er ook nog in mee ga ook, want waar Jeff op de boot een langzaam etende Bobbie heeft gezien, zag deze man een Bobbie die eigenlijk alleen op werk zo achterlijk snel al haar eten naar binnen gooit. Ik had net mijn laatste hap naar binnen gewerkt toen de man van de balie ons kwam vertellen dat wij nu eerst zouden gaan, met onze super vriendelijke serveerster, en dat die andere groep na ons zou gaan omdat ze opeens met zijn drieën waren in plaats van met z'n twee. Heb ik me voor niets zo zitten haasten! Ach, de lunch was lekker en het volgende spektakel zorgde ervoor dat ik alles even helemaal vergat.

Jullie hebben al eerder gelezen dat ik geen fan ben van vliegen, dus toen onze piloot Pablo zei dat Max en ik voorin zouden zitten, vormden er een aantal zweetdruppels op mijn voorhoofd. Uiteraard ben ik gewoon gaan zitten en wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb! De helikopter schoot omhoog en wauw wat vloog dat ding heerlijk langs de bergen, zelfs de wind was een eitje voor piloot Pablo. EN DAN DAT UITZICHT, DAT UITZICHT, WAUW! Op een gegeven moment vlogen we zo vlak boven de gletsjer dat je de scheurlijnen in het ijs tot in de diepte door zag lopen. Vervolgens vlogen we ook over een prachtig blauw gekleurd meertje wat tussen het ijs van de gletsjer lag, en vlak daar naast werd de helikopter op de grond gezet. Nouja... grond... je staat dus wel mooi op een laag ijs van zo'n 400 meter dik. Er werden cramp-ons aan ons uitgedeeld voor onder onze wandelschoenen en het avontuur kon beginnen. Daar sta je dan, ijs en bergen en gletsjers overal waar je kijkt. Ik kan hier lang over doorpraten of ik kan hier heel kort in zijn en ik houd het vandaag bij het laatste want om eerlijk te zijn heb ik hier geen woorden voor. Deze belevenis, deze sensatie, het is denk ik het mooiste wat ik ooit gezien en gedaan heb... en toen was het opeens alweer voorbij en vlogen we terug naar de Lodge.

We zaten allemaal voldaan weer in de auto, de wandelschoenen gingen weer uit en ik besloot dit keer om het mezelf comfortabel te maken door nog niet mijn sneakers aan te trekken. Dat doe ik dus ook nooit meer...
Opweg naar alweer een Safeway voor boodschappen, ik had eigenlijk alle safeway bezoeken moeten bijhouden voor een mooie eindstand, zat ik versufd naar buiten te kijken wanneer ik zo in de ogen van een eland staarde. Mijn vader, wat wakkerder dan ik, trapte direct op de rem en schreeuwde 'ELAAAAAND!' door de auto terwijl de koekjes, tassen en al het andere losse spul ons om de oren vloog. Ik greep mijn cameratas uit de lucht, mijn camera uit de tas en mijn gordel uit zijn contact. 'Ik ga naar buiten!' riep ik, gooide mijn schuifdeur open, stapte met mijn wandelsokken in de berm en zoomde in met mijn telezoom. Mijn moeder stond al achter me maar wilde dichterbij. 'Bob loop eens door!' Ik keek even naar beneden, naar al het zand en de stenen, antwoordde met 'MAAR IK HEB GEEN SCHOENEN AAaaaah, fackit!' en sprintte naar voren. De elanden staken over, verdwenen aan de overkant weer tussen het hoge gras en de auto's om ons heen begonnen weer te rijden. We sprongen de auto in, ik drukte het knopje in om de deur te sluiten en in alle haast begon paps alweer te rijden terwijl mijn deur naast me nog langzaam dicht ging. Die adrenaline, die kick, het voelde bijna alsof ik even in een scène van een actiefilm terecht was gekomen!

Als laatste stop was daar vandaag onze cabin en daarvoor een heerlijke Jalapeño burger bij Grand View restaurant. Iedereen is op van deze geweldige dag en ik heb zo het idee dat we allemaal heerlijk gaan slapen!

PS
- Ik verbaasde me ontzettend over de temperatuur op die gletsjer, de wind die er waaide was gewoon warm?!
- Ik heb uit een stroompje gletsjer water gedronken! Het was ijs- en ijskoud (noshit) maar wel super sweet!!

Note(s) to self
- Even terugtellen hoeveel Safeways er al bezocht zijn

Lifegoal(s)
- Iets vinden/doen wat dit heel misschien zou kunnen overtreffen
- Dit ooit nog eens doen, maar dan met iemand anders ^^