Craplim

Helaas, helaas, het was me niet meer gelukt om te slapen in het vliegtuig, gelukkig is een uur dan opeens wel snel weer voorbij. Ik moet zeggen dat ik soepelere landingen mee heb gemaakt, maar toch altijd fijn om weer met je voeten op de grond te kunnen staan. We liepen naar de bagage claim, waar onze koffers al meteen te zien waren, zo fijn! Daarna door om de rental car te halen en holy moly wat een bak zeg. We rijden rond in zo'n asociaal grote Kia Sedona en wauw, elk jaar Amerika lijkt onze huurauto gewoon weer iets groter dan het jaar daarvoor.

Al snel zaten we bij ons motel, het zag er een beetje shabby uit, de mevrouw bij de balie kwam niet heel vriendelijk over en de geur in de lift was ook niet erg aangenaam. Nu was ik natuurlijk ook behoorlijk versleten en dan kan je helaas ook niet veel hebben. Na heel even alles in de kamer gedropt te hebben, reden we snel door naar een restaurant om te eten, mams had van tevoren al wat bedacht en dat werd het dan ook gewoon, want we waren allemaal te moe om moeilijk te doen. Bij de Texas Roadhouse een heerlijke 11oz. Sirloin steak op, want als ze hier één ding kunnen, dan is dat wel een goede steak serveren ^^
Als laatste nog even snel langs de Walmart voor wat bier en water, wat mijn pa ging halen samen met Max terwijl mams en ik in de auto bleven zitten, en toen was het bedtijd. Iedereen was op, de meeste van ons waren dan ook al zo'n +20 uur wakker...
Ik ging liggen, het was rond negen uur, en ik was meteen weg. Mensen die mij een beetje kennen die weten dat dit echt uniek is. Wat niet uniek is aan mijn slaapgedrag, is midden in de nacht wakker worden, zo ook deze nacht. Hoe moe ik ook ben, ik word altijd wel een keer wakker, en jetlag of niet, vannacht was het weer zover! Half drie gaf mijn mobiel aan, top...
Vervolgens lag ik om half vijf wel weer te slapen, maar werd hier veel te snel uit getrokken door mijn ouders die besloten dat zes uur een prima tijd is om met elkaar te gaan praten want ach, ze waren toch al wakker!

Nadat iedereen vervolgens zo rond kwart over zeven klaar was met douchen en opfrissen was het tijd voor ontbijt.
Je ziet weleens in een Amerikaanse film of serie iets voorbij komen waarvan je zoiets hebt van: 'dit kan nooit echt zo zijn... toch?' Zo laatst ook tijdens het kijken van de serie Stranger Things. Één van de kids nam een wafel voor ontbijt die hij ervoor nog even snel in een broodrooster propte, en ik vond dat wel erg interessant om te zien. Toen was daar vanochtend als keuze bij het ontbijt een wafel, en daar had ik wel trek in. Ik pak er één uit de kast en voel meteen dat hij ijs- en ijskoud is. Daar sta je dan, met je suffe kop, ijskoude wafel in hand, om je heen te kijken met de gedachte 'wat nu?' Mijn ogen landden op een broodrooster die naast de wafels en bagels stond en ik moest meteen terugdenken aan deze serie. 'In de broodrooster ermee', is wat er door mijn hoofd schoot, and so I did. Prima wafeltje was het uiteindelijk 👌

Na alle spullen verzameld te hebben, was het tijd om weer uit te checken en op avontuur te gaan. Eerste stop? Walmart! Maar dit keer met zijn allen. Max en ik gingen uiteraard meteen voor onze must buy when in America: Beef Jerky & Mountain Dew. Even alles afrekenen en weer door! Vandaag stond er nog niet zoveel op de planning, één gletsjer en twee plaatsjes. Daarvoor kwamen we nog een aantal uitzichtpunten tegen, waaronder Beluga Point, erg mooi maar er was door het lage water helaas geen enkele Beluga te bezichtigen. Als eerste reden we toen naar de gletsjer toe, die ergens in de verte, aan de andere kant van een gigantisch meer, half verstopt zat achter de wolken. Prachtig! Vervolgens reden we door naar Soldotna, en voor we het beseften reden we er ook met dezelfde snelheid weer uit. 'Oooowh, was dit Soldotna?' 'Keer om, keer om!' riep m'n ma, en de eerste mogelijkheid die we hadden, gebeurde dit ook. We kwamen allemaal al snel tot de conclusie dat dit plaatsje niet zo heel veel voorstelt en besloten dan ook om door te rijden naar onze eindbestemming van vandaag: Kenai. Paps had thuis al iets gelezen over een Old Town gedeelte met als bezienswaardigheid een Orthodox Russisch Kerkje. De bruine bezienswaardigheidsborden wezen ons de weg, en al snel zagen we in de verte datgeen waar papa al heel de dag naar uit had gekeken. *cue laughter*
Ik weet niet zo goed hoe ik het precies omschrijven moet, dus ik heb er voor de beeldvorming maar een foto van bij gedaan. Het was niet geheel wat ik had verwacht, maar wel erg leuk om even gezien te hebben. Het kerkje was net wat groter als de andere bezienswaardigheid die we vlak daarvoor gezien hadden, namelijk de Espresso Barn. Iedereen had onwijs veel zin in koffie want tja, voor ons gevoel was het midden in de nacht maar slapen kunnen we nog niet! Mams had snel een koffietent opgezocht op haar telefoon en daardoor kwamen we hier terecht. Wat een geniaal ontwerp voor mensen die even snel koffie nodig hebben. Het is weer eens wat anders dan de typische Starbucks die je in bijna elke stad in Amerika wel tegen komt. Wat ik ook even met jullie moet delen is dat ik oprecht blij ben met alle hipster Amerikanen die ervoor zorgen dat zelfs de meest 'simpele' koffietentjes je de keuze geven om soja melk te gebruiken in je latte in plaats van gewone melk, want ik heb pasgeleden gemerkt dat dit toch wel wat beter is voor mijn buik en het niet misselijk worden! Dus iedereen genoot van zijn/haar koffie en ik moet zeggen dat ik me daardoor echt een stuk beter ben gaan voelen vandaag.

Na het kerkje reden we door naar ons overnachtingsadres waar we nu onze tijd vol zullen maken tot we weer wat mogen eten deze avond. Papa geniet buiten van zijn bier, mama schrijft naast me haar eigen blog en Max ga ik nu vervelen met wat potjes Mario Kart.

PS
- Na wat slaap te hebben gepakt, kwam ik tot de conclusie dat de lift nog steeds niet aangenaam rook, daarnaast bleef hij op een gegeven moment zo lang stil hangen dat ik even bang was om er nog een aantal uur in vast te zitten ook, hooow boi! De vrouw bij de balie daarentegen was wel een stuk vriendelijker! Oké... het was dan wel een andere vrouw dan de dag ervoor... maar toch, dat was wel fijn.
- De naam van het plaatsje: Kenai, doet me heel erf denken aan de film Brother Bear, en alle salmon fishers in de wateren langs de weg versterken dit gevoel enorm!

Notes(s) to self
- Be happy!
- Tijd om echt over te stappen op soja.

Lifegoal(s)
- Beluga whales zien.