Vandaag was het tijd om even een dag lang (lees: acht uur) in een bus te zitten om wildlife te gaan spotten. We hadden tot nu toe al heel veel mazzel gehad met alles wat we hebben gezien, dus toen we vandaag alleen ergens in de verte steeds wat zagen bewegen, viel het 'wildlife spotten' een beetje tegen. Wel reden we door een waanzinnig mooi nationaal park waar we allemaal ontzettend van hebben genoten. Waar we echter niet zo van genoten, waren onze mede busgenoten.
Paps en mams hadden het goed geregeld en zaten helemaal vooraan, aan de rechterkant. Max en ik zaten een rij erachter. Naast paps en mams zat een Frans Aziatische vrouw die bijna de gehele acht uur een grote hoed op had die voor de rest van de bus het uitzicht blokkeerde. Wij vroegen ons natuurlijk allemaal af waarom iemand in Piets naam überhaupt al met een hoed op in een bus zit, maar dat antwoord zullen we nooit krijgen. Zelfs toen mijn moeder vriendelijk doch dringend vroeg of ze haar hoed even af wilde zetten, heeft ze dit voor wel vijf héle seconden volgehouden, top!
Achter Max en mij zaten twee Aziaten. De één lag de heenreis heerlijk te slapen, maar op de weg terug was de beste man terug en zijn buurman heeft vervolgens vier uur lang non-stop tegen hem aan zitten lullen (Ik snap al waarom hij op de heenreis 'sliep'). Je zou toch denken dat je na een kwartier wel de bestellijst van de lokale Chinees besproken hebt...
Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf niet de hele reis heb meegemaakt (whoops). Geef mij een pil en ik slaap. Dit keer was het echter geen reispil maar waren het twee paracetamols die ik naar binnen had gewerkt vanwege de pijn in mijn rug/nek waar ik vanochtend mee wakker werd. Met pijn en moeite (hehe, see what I did there?!) probeerde ik wakker te blijven, maar de combinatie van het gehobbel van de bus met het gezoem van de motor en het zuurstof tekort door te weinig open ramen zorgden ervoor dat ik het niet heel lang wakker hield...
Na een lange busrit was het tijd om in het dorp dichtbij wat te eten en te drinken. In de bus zei ik al moedig 'als er cocktails zijn, dan neem ik er eentje!'
En natuurlijk waren er cocktails... er was er zelfs een die je moest delen met een maatje. Dus mams en ik deelden de Bake Mistake... and a mistake it was indeed...
Het was lekker, erg lekker, en het smaakte naar limonade. Dus ik dronk, en dronk wat meer en yeey voedsel. *neemt één hap* 'Oh crap geen honger meer...'
Hij had me goed te pakken, onze bake mistake in een fishbowl. Leuke is, mams en ik hadden een felblauwe frozen margherita voorbij zien komen bij het tafeltje naast ons en mams en ik waren nieuwsgierig. 'I want to try the blue margherita & we're gonna share!' zei mams vrolijk. Dus ja, daar was drankje nummer twee, nog sterker dan de eerste...
Had ik vorige keer al bij de Mimoosa dat ik niet op durfde te staan, nu zei ik gewoon tegen paps: 'laat het winkelen maar zitten...' 😅
Mensen die dit lezen, krijgen waarschijnlijk een heel verkeerd beeld van me want ik ben in het dagelijks leven absoluut geen drinker... maargoed, daar zijn vakanties voor I guess?
Verder was het een prima dagje vandaag. Ik drink samen met moekie nog even dit chemische goedje op en dan gaan we waarschijnlijk gewoon door naar onze kamer. Goh wat ga ik lekker slapen vannacht! Hoop ik...
PS
- Mama droomt hele rare dingen...
- Tijdens het eten kwam net m'n voorgerecht, ik had er één hap van genomen en toen kwam al het hoofdgerecht... Dus ik weet wat ik eet als ontbijt morgenochtend!!
- Ik typ nog vrij goed... en omg ik hoefde niet eens m'n ID te showen dit keer! (stiekem heel erg blij hiermee)
Note(s) to self
- Ik zei het al eerder en ik zeg het opnieuw: 'eerst eten en dan pas drinken!'
Lifegoal(s)
- Epische cocktails kunnen maken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten